تبلیغات
matalebe jaleb - علت اینكه در قرآن، موضوعات به صورت پراكنده بیان شده، چیست؟
لطفا نظراتتون رو به یاهو آیدی من بفرستیدafsh842@yahoo.com

این تصور از آیات قرآن را نمى‏توان به كلى تأیید كرد. با توجه به اهداف خاص هدایتى قرآن، سوره‏ها به تدریج نازل مى‏شد و آیات، در سوره‏ها قرار مى‏گرفت. براى مثال در سوره «علق» (نخستین سوره نازل شده) پیامبر اكرم‏صلى الله علیه وآله مأمور مى‏شود تا مردم را به سوى پروردگار یگانه دعوت كرده و آنان را به اطاعت از او فرا خواند و در عین حال به آن حضرت توضیح داده مى‏شود كه: همه مردم چنین دعوتى را نخواهند پذیرفت؛ بلكه برخى با تو برخورد خواهند كرد! البته ما این اشخاص را تنبیه خواهیم كرد و وظیفه تو تحت تأثیر قرار نگرفتن از این جریان طغیان و اطاعت محض از ما است.

 یا در سوره «قلم» (دومین سوره نازل شده در مكه) به اذیت صاحبان زر و زور اشاره و نسبت دیوانگى، به ساحت پیامبرصلى الله علیه وآله دفع مى‏شود. این سوره علت این نسبت را، تحلیل و انگیزه‏هاى خاص صاحبان قدرت و ثروت مى‏داند و وظیفه پیامبرصلى الله علیه وآله را در برابر این برخوردها روشن مى‏كند و وعده برخورد خداى متعال را با آنان مى‏دهد.

       البته این تنوع، لطمه‏اى بر وحدت موضوعى سوره‏ها وارد نمى‏سازد؛ نظیر اینكه در طبیعت شاهد فضاى طبیعى و جنگل‏ها و باغ‏ها یا فضاى وحش و محیطهاى شهرى و یا روستایى هستیم و در عین حال كه در هر یك از آنها عناصرى از دیگر فضاها وجود دارد، اما وجه غالب آنها روستا یا شهر یا جنگل و باغ است. به طور كلى زیبایى هر كدام از این مكان‏ها، به تركیبى است كه از بخشههاى دیگر در خود جاى مى‏دهند. شهر بدون درخت و حیوان و آب و... زیبا نیست و جنگل با كلبه‏ها و حیوانات وحش و پرندگان و... زیباتر مى‏شود؛ به خصوص كه این امور پراكنده، تأثیر مثبتى بر جنگل یا شهر مى‏گذارد. پس بایسته است پراكندگى موضوعات را با وحدت موضوع محورى و اصلى هر سوره مرتبط داشت و ذكر موضوعات متنوع را به مناسبت موضوع اصلى تحلیل كرد.

     نكته دیگر آنكه قرآن، كتاب انسان‏سازى و جامعه سازى است. این مقصد از راه پرداختن به تمام موضوعاتى كه به گونه‏اى با این دو مقوله در ارتباطند، تأمین مى‏گردد.

     بخشى از مطالب در قرآن، ابتدا از ناحیه خدا مطرح شد و پاره‏اى از مطالب در پاسخ به سؤالات و شبهات مردم و به تبع حوادث و وقایع بوده است. قرآن با حفظ وحدت كلى مقاصد سوره‏ها، به این موارد نیز پرداخته است و علت دستور پیامبرصلى الله علیه وآله مبنى بر قرار دادن آیات جدید در بعضى از سوره‏ها، همین بوده است.

     در پایان گفتنى است تنوع و گوناگونى آیات و روایات، علاوه بر آموزش مردم، براى جذب و تربیت آنان بوده است؛ یعنى، آنان را شاد كند، بترساند، امید بخشد، درمان كند و... اما تقسیم موضوعى مباحث به طور عمده، با هدف آموزشى هماهنگ است. در نتیجه روش قرآن در بیان مفاهیم و موضوعات، منحصر به فرد است؛ چرا كه نظام عملى و عقیدتى و اخلاقى را آمیخته به یكدیگر بیان  مى‏كند. این بهترین روش براى هدایت است؛ به طور مثال در جایى احكام را بیان مى‏كند و پس از بیان احكام، به موضوع قیامت و حسابرسى هم اشاره مى‏كند تا شنونده و خواننده، براى عمل تحریك شود. البته در قرآن مجید سوره‏هاى موضوعى نیز وجود دارد؛ مثلاً برخى از سوره‏ها به یك داستان و قصه اختصاص یافته است (مانند سوره یوسف) و بعضى صرفاً به مسائل توحیدى پرداخته و برخى دیگر به موضوع قیامت. در عین حال در آیاتى دیگر، همه مسائل را در سیستم و نظام واحدى تبیین كرده است. نكته مهم آنكه نباید قرآن را كتابى بدانیم كه صرفاً براى بیان موضوعات نازل شده؛ بلكه كتابى است براى هدایت و به همین منظور مطابق با فطرت انسانى و عواطف و احساسات و تعقّل او، خداوند این روش را برگزیده است.




نوشته شده در تاریخ سه شنبه 7 تیر 1390 توسط afsh 842
درباره وبلاگ
نظر سنجی
نظر شما راجع به این وب لاگ





نویسندگان
آرشیو مطالب
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
كل مطالب : عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

موبایل

فال حافظ

دانلود

خرید اینترنتی